Laatste update: 23-05-2017
 
Geschiedenis kennel

In 1992 hebben mijn ouders een kennelnaam aangevraagd, "van de Galathese".
Deze naam verwijst naar de polder waar zij toen woonden op Goeree-Overflakkee.
 
De reden was, dat zij hun ervaring van 12 jaar hondenafrichting en geven van gedragscursussen wilden weergeven in goed gefokte honden. De combinatie gedrag en uiterlijk moest goed zijn en er moest ook voldaan worden aan de eisen van de rasvereniging. Zij hebben hier 14 jaar met ziel en zaligheid hun kennis en energie in gestopt.
 
De reden waarom zij ermee gestopt zijn, was omdat ze alleen met het beste materiaal wilden fokken.
Hondjes waar mensen blij van worden en die zich met de "will to please", zoals de Engelsen zo mooi zeggen, ook makkelijk op laten voeden.
Immers, dit is een erfelijke eigenschap waaraan nogal eens voorbij wordt gegaan.
 
De ervaring heeft hun geleerd, op alle trainingen en cursussen die zij hebben gegeven, dat een goed gefokte hond ook een pakket "will to please" heeft. Uiteraard afhankelijk van het ras, maar ze hebben het.
 
Mijn vader Kees Aalders is vanaf 1986 gediplomeerd gedragstherapeut, opgeleid bij O&O toendertijd op de faculteit diergeneeskunde in Utrecht.
Zelden komt hij als gedragstherapeut bij goed doordacht gefokte honden, vaak bij honden waarbij alleen aan vermeerdering van het ras werd gedacht (niet aan verbetering) en dus de goede eigenschappen al lang eruit gefokt zijn door verkeerde/foute combinaties te gebruiken.
Hij geeft nog steeds trainingen en dat is al vanaf 1980.
 
Ik heb me gericht op de jachttraining en heb op mijn 12e onze Duitse Staande Langhaar Sanne voorgebracht op een KNJV wedstrijd en daar een dik B-diploma behaald.
Nu richt ik mijn eigen honden af op de jachthondentraining van mijn vader, het is er dus met de paplepel ingegoten.
 
Wij werken graag met onze honden, maar ze zijn allen in huiselijke kring en op een hondenmanier sociaal bij het gezin betrokken. Gaan we jagen, gaan ze mee en werken ze met plezier en overgave voor ons.
Daarom zijn de werkeigenschappen van een ras zo belangrijk in combinatie met de affiniteit voor het baasje en hebben we het weer over de "will to please". Ik streef ernaar om dit "willen luisteren" ook aan de pups mee te geven, zodat de trotse bezitters ook de mogelijkheid hebben om een hond op te voeden die wil luisteren.
 
Onze Labrador Retrievers en Teckels bezitten deze eigenschappen en zijn sociaal tegenover een ieder. De basis is goed, de opvoeding bepaalt de rest!